hayatta ben en çok babamı sevdim - can yücel

sponsorlu bağlantılar


Hayatta Ben En Çok Babamı Sevdim
Hayatta ben en çok babamı sevdim.
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpı bacaklarıyla #8211; ha düştü, ha düşecek #8211;
Nasıl koşarsa ardından bir devin,
O çapkın babamı ben öyle sevdim.

Bilmezdi ki oturduğumuz semti,
Geldi mi de gidici #8211; hep, hepp acele işi! #8211;
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi.
Atlastan bakardım nereye gitti,
Öyle öyle ezber ettim gurbeti.

Sevinçten uçardım hasta oldum mu,
40#8217;ı geçerse ateş, çağ#8217;rırlar İstanbul#8217;a,
Bi helallaşmak ister elbet, diğ#8217;mi, oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oy#8217;nunu,
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu.

En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin,
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim.
Hayatta ben en çok babamı sevdim.


Gönderen: vahsi_melek
Eklenme: 06 March 2006

[Şiir Ekle] [şiirler]

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Copyright © 2004 - 2016 diyadinnet.com Tüm Hakları Saklıdır. Diyadinnet 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na uygun olarak yayınlanmaktadır. Abonesi olduğumuz İhlas Haber Ajansı (İHA) ve Anadolu Ajansı (AA) alınan haberlerin herhangi bir ortamda basılması ve yeniden yayımı, ajansların bu yöndeki politikasına bağlı olarak önceden yazılı izin gerektirir.